Arapçada “Eyyu” Ne Anlama Gelir? Bir Sözün Derinliğinde Kaybolmak
Kayseri’de bir akşam vaktiydi. Havanın kararmaya başladığı, caddelerdeki ışıkların birer birer yanmaya başladığı saatlerde, kafemde yalnızdım. Çekmecemden eski bir defteri çıkarıp birkaç sayfa karalamaya başladım. Arada sırada telefona bakıp mesajlara cevap verirken, birden bir kelime takıldı aklıma: eyyu. Küçük bir arayışın içinde kaybolmuşken, Arapçanın o derin, güçlü kelimesi, sanki bana geçmişimi hatırlatıyordu. Eyyu ne demekti? Bu soru beni birden başka bir dünyaya taşıdı.
Bir Kelimenin Derinliklerine Yolculuk
Arapçayı öğrenmeye başladığımda, anlamını gerçekten merak ettiğim kelimelerden biri olmuştu eyyu. Belki de bu kadar çok duymamın bir nedeni vardı, belki de kültürel bağlarımda sürekli duyduğum bir kelimenin içindeki anlamı merak etmem de… İşin tuhafı, ilk başta bu kelimenin anlamını çok basit bulmuştum: “hangi” veya “neyin” gibi. Ama sonra, o kelimenin arkasında ne kadar derin bir felsefe olduğunu fark ettim. O akşam, defterimin sayfalarında eyyu kelimesinin anlamını ararken, gözlerim bulanıklaştı. Kelimeyi araştırmak sadece mantıklı değil, içimde bir yerleri keşfetmek gibiydi.
Eyyu: Bir Soru, Bir Arayış
Arapçadaki eyyu, aslında bir soru kelimesi. Türkçeye “hangi” veya “neyin” olarak çevrilebilir. Ancak sadece bir soru değil, aynı zamanda bir yönelişin, bir arayışın kelimesidir. Eyyu derken, kişi sadece neyi sormaz, aynı zamanda bir şeye yönelir. O kadar basit ama o kadar güçlü ki… Bir soru sormak, insanı hem dış dünyaya hem de kendi içine yönlendirir. Kendimi o kadar derin bir düşüncenin içinde kaybolmuş buldum ki, eyyu kelimesini bir soru olarak değil, bir yolculuk, bir keşif olarak gördüm. “Hangi yolu seçmeliyim? Ne yapmalıyım? Bu hayatta doğru olan ne?” gibi soruları cevapsız bırakamazdım.
O an, bir kez daha hayatıma dair sorular sordum. Birçok kez önümdeki yolu bulamayan, kafası karışık bir insan gibi hissetmiştim. Kayseri’nin yokuşlarında yürürken, adımlarım ne kadar sağlam olsa da, ruhumda o kadar boşluk vardı. İnsan bazen yaşamın içinde sıkışmış hissedebilir. Her şeyin üzerine gelirken, bir kelimenin içindeki anlamı anlamak, bana bir şeyleri hatırlatıyordu. Eyyu, bir soru değil sadece; aynı zamanda bir yönelim. İçimdeki yönelimi bulmam gerekiyordu. Yine o zaman, sorularımın cevapsız kalmadığını fark ettim.
Bir Akşam, Bir Sohbet ve Eyyu’nun Yansıması
Bir akşam, Kayseri’nin merkezindeki o eski kafede, eski dostlarımdan biriyle karşılaştım. Adı Hakan’dı. Okul yıllarından tanıdığım, hayatıma dokunan birkaç insandan biriydi. Yıllar sonra karşılaşmamız, ikimizi de anıların derinliklerine taşıdı. Sohbetimiz, çocukluk hatıralarından, hayatın karmaşıklığına kadar geniş bir yelpazeye yayıldı. Ama bir noktada, bana bir soru sordu: “Hayatında gerçekten neyi arıyorsun?”
İçimde bir boşluk vardı ama o boşluğu nasıl tarif edeceğimi bilmiyordum. Hakan’ın bu sorusu, sanki Arapçadaki eyyu kelimesinin bir yansıması gibiydi. “Hangi yolu?” “Ne yapmalıyım?” gibi sorular, bir anlamda her bireyin yaşam yolculuğunda sorması gereken sorulardır.
Hakan’a bu soruya cevap verirken, içimden geçirdiğim düşünceler birden fazla şeye dönüştü. “Bazen doğru yolu bulmak, o kadar da kolay olmuyor,” dedim. “Herkes bir şeyler arıyor, bir anlam peşinde koşuyor. Ama bazen, bulduğumuz yolun nereye gideceği belirsiz.” Hakan, başını salladı ve “İşte bu yüzden eyyu diyoruz, hangi yolu, hangi düşünceyi, hangi eylemi seçmeliyim, değil mi?” dedi. O an, Hakan’ın sözleri beni bir başka yere taşıdı. Eyyu, hayatta aradığımız her şeye dair sormamız gereken temel bir soruydu. Kimi insanlar yaşam yolculuğunda “eyyu”yu sormazlar, ama aslında her insanın içinde derin bir eyyu vardır.
Eyyu’nun Duygusal Yansıması ve Geleceğe Bakış
Biraz daha derinleşmeye başladım. O kelimenin aslında bir arayış, bir içsel sorgulama olduğunu fark ettim. Her gün yaşamda yüzleştiğimiz sorunlar, zorluklar ve seçimler, eyyu kelimesinin bir yansımasıydı. Hangi yolu seçmeliydim? Birçok kez düşündüm. Kayseri’deki evimden işe, okuldan arkadaşıma kadar her şeyim belirli bir düzene oturmuştu. Ama içimde bir boşluk vardı. O boşluğu doldurmak için yapmam gereken şey, belki de bir eyyu sorusu sormaktı. Geleceği sorgulamak, doğru olanı aramak… Ne zaman bir şeylerin eksik olduğunu hissetsem, kendime o soruyu hatırlatırım: Eyyu, hangi yolu seçmeliyim?
Hayatımda bazen kaybolmuş hissediyorum. Kayseri’nin o taş sokaklarında yürürken, içinde bulunduğum dünyadan çıkmak, başka bir yer aramak istiyorum. Bazen yolumu bulamıyorum, bazen doğru kararları veremiyorum. Ama eyyu diyerek bu yolculuğa çıkıyorum. Hangi yoldan gidiyorum? Nereye varacağım? Ne yapmalıyım? Her biri, aslında derin bir içsel anlam taşıyan sorular. Ve ne zaman kendimi kaybolmuş hissetsem, eyyu kelimesinin bir yol gösterici olduğunu hatırlıyorum. O soru, içsel bir aydınlanma, bir yön bulma çabasıdır.
Sonuç: Eyyu ve Yaşamın Yolculuğu
Gecenin ilerleyen saatlerinde, kafedeki kalabalık azalmıştı. Hakan ile vedalaştım ve dışarı adımımı attım. Kayseri’nin serin havası yüzümü okşarken, bir kez daha içimden geçirdiğim eyyu sorusunun derinliğine daldım. O soru sadece kelimelerle sınırlı değildi; aynı zamanda yaşadığım her anı sorgulama şeklimdi. Bir insanın hayatındaki en büyük soru: “Ne yapmalıyım?” Bu soruyu sormak, yaşamı daha anlamlı kılar. Hayat bazen belirsiz olabilir, ama her zaman bir yön bulmamız gerektiğini hatırlatır. Eyyu, bir yolculuğun başlangıcıdır. Nerede olduğumu ve nereye gitmek istediğimi sorguladığımda, bu soruya cevap bulmak, bana her zaman içsel bir huzur verir.